Kolorowy pasek
Godło, Herb, Logo
Logo Biuletyn Informacji Publicznej

Biuletyn Informacji Publicznej
Urząd Gminy Jakubów

Kolorowy pasek

Obrona Cywilna Zarządzanie Kryzysowe

OBRONA CYWILNA, OSP I

ZARZĄDZANIE KRYZYSOWE

OBRONA CYWILNA

Obrona cywilna w Polsce stanowi system o sprecyzowanych zadaniach, strukturach i formach działania. Jest zespolona ze wszystkimi szczeblami administracji państwowej i samorządowej, podmiotami gospodarczymi (niezależnie od osobowości prawnej), organizacjami społecznymi oraz z całym społeczeństwem. Siłą obrony cywilnej jest jej powszechność, oznacza to, że wszyscy obywatele naszego kraju uczestniczą w ochronie grup ludzi, którzy znaleźli się w sytuacji zagrożenia.

Podstawy prawne funkcjonowania OC w Rzeczpospolitej Polskiej.

Podstawowe zasady organizacji i funkcjonowania obrony cywilnej określa międzynarodowe prawo wojenne, zwłaszcza Protokół dodatkowy I z 1977 r. do Konwencji Genewskich z 1949 r. o ochronie ofiar międzynarodowych konfliktów zbrojnych, ratyfikowany przez Polskę dopiero 19 września 1991 r. jako 110 państwo, mimo że była jego współautorem i współinicjatorem.
Organizację oraz zasady przygotowania i realizację zadań obrony cywilnej regulują wewnętrzne przepisy każdego kraju. Normy międzynarodowego prawa wojennego mają zastosowanie przede wszystkim w okresie trwania konfliktu zbrojnego.
Wg. obowiązujących w Polsce unormowań prawnych, obrona cywilna jest elementem systemu obronnego kraju i stanowi kompleks przedsięwzięć:
• o charakterze planistycznym,
• organizacyjnym, szkoleniowym,
• inwestycyjnym,
• materiałowo – technicznym i
• zaopatrzeniowym.
Przedsięwzięcia te są realizowane przez organa administracji rządowej i samorządowej oraz jednostki organizacyjne.

Podstawowe cele i główne zadania OC w czasie pokoju i w okresie wojny

Celem obrony cywilnej jest:
• ochrona ludności, zakładów pracy i urządzeń użyteczności publicznej oraz dóbr kultury,
• ratowanie i udzielanie pomocy poszkodowanym w czasie wojny,
• współdziałanie w zwalczaniu klęsk żywiołowych, zagrożeń środowiska i w usuwaniu ich skutków.
Zadania obrony cywilnej w czasie pokoju
• planowanie przedsięwzięć w zakresie ochrony przed skutkami działań zbrojnych zarówno ludności, jak i zakładów pracy i urządzeń użyteczności publicznej oraz dóbr kultury
• wykrywanie zagrożeń i stwarzanie warunków do ostrzegania i alarmowania ludności
• przygotowanie schronów i ukryć dla ludności oraz utrzymanie ich w gotowości do użycia
• gromadzenie i przechowywanie indywidualnych środków ochronnych dla formacji obrony cywilnej i ludności
• wyposażenie formacji obrony cywilnej w specjalistyczny sprzęt ratowniczy, przyrządy i aparaturę do wykrywania różnego rodzaju zagrożeń
• systematyczne szkolenie w zakresie OC:
a. kadr kierowniczych administracji rządowej i samorządowej,
b. formacji OC
c. ludności w ramach powszechnej samoobrony
• współdziałanie w zwalczaniu klęsk żywiołowych i zagrożeń środowiska, oraz usuwanie ich skutków
Decyzję o włączeniu sił obrony cywilnej do działań podejmują terenowi szefowie OC.
Zadania obrony cywilnej w czasie wojny

• organizuje ewakuację ludności, zaciemnianie i wygaszanie oświetlenia
• organizuje i prowadzi akcję ratunkową, udziela pomocy medycznej poszkodowanym
• organizuje pomieszczenia i zaopatrzenie dla poszkodowanej ludności
• zaopatruje ludność w sprzęt i środki ochrony indywidualnej
• prowadzi likwidację skażeń i zakażeń
• pomaga w przywracaniu i utrzymaniu porządku w strefach dotkniętych klęskami
• pomaga w budowie i odbudowie awaryjnych ujęć wody pitnej
• pomaga w ratowaniu żywności i innych dóbr niezbędnych do przetrwania
• udziela doraźnej pomocy w grzebaniu zmarłych

Obowiązki i uprawnienia organów państwowych, samorządowych i organizacji społecznych.

Centralnym organem właściwym w sprawach obrony cywilnej jest Szef Obrony Cywilnej Kraju, którego na wniosek Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji powołuje prezes Rady Ministrów. Do zakresu działania Szefa Obrony Cywilnej Kraju należy:
• przygotowanie projektów założeń i zasad działania obrony cywilnej,
• ustalenie ogólnych zasad realizacji zadań obrony cywilnej,
• koordynowanie przedsięwzięć i sprawowanie kontroli nad realizacją zadań obrony cywilnej przez naczelne organa administracji, terenowe organa administracji rządowej i organa samorządu terytorialnego, a także
• sprawowania nadzoru nad odbywaniem zasadniczej służby w obronie cywilnej.
Terenowymi organami obrony cywilnej w administracji rządowej i samorządowej są Wojewodowie, starostowie, wójtowie oraz burmistrzowie
i prezydenci miast jako szefowie obrony cywilnej województw, powiatów
i gmin.
Do zakresu ich działania należy kierowanie oraz koordynowanie przygotowań i realizacji przedsięwzięć obrony cywilnej przez instytucje państwowe i samorządowe, podmioty gospodarcze i inne jednostki organizacyjne działające na ich terenach. Szefowie Obrony Cywilnej województw i gmin wykonują zadania obrony cywilnej przy pomocy podległych im urzędów oraz powołanych w ich strukturach specjalistycznych komórek organizacyjnych:
• w województwach - przy pomocy Wojewódzkich Inspektorów Obrony Cywilnej i Wydziałów Zarządzania Kryzysowego i Ochrony Ludności itp,
• w miastach powyżej 40 tys. mieszkańców - Miejskich Inspektoratów Obrony Cywilnej, Wydziałów Zarządzania Kryzysowego itp.
• w pozostałych gminach - pracowników do spraw obrony cywilnej.
Za realizację zadań obrony cywilnej w zakładach pracy odpowiedzialni są ich właściciele lub kierownicy.


Ministrowie (kierownicy) urzędów centralnych mają obowiązek uwzględniania zadań obrony cywilnej w nadzorowanych przez nich dziedzinach.
Organizacje społeczne wykonują zadania obrony cywilnej w zakresie wynikającym z ich statusów i programów działania. Zasady i sposoby realizacji są uzgadniane w porozumieniach zawieranych przez ich naczelne organy z szefem Obrony Cywilnej Kraju.
Formacje obrony cywilnej tworzy się w gminach i zakładach zatrudniających więcej niż 50 pracowników. W zakładach pracy zatrudniających mniej niż 50 pracowników, mogą być tworzone wspólne formacje dla kilku sąsiadujących ze sobą zakładów. Jeżeli jednak w zakładzie zatrudniającym poniżej 50 pracowników wytwarza się, magazynuje lub wykorzystuje do produkcji toksyczne środki przemysłowe, kierownicy, właściciele mają obowiązek powołać formacje, zdolne do samodzielnego działania ratowniczego w strefach bezpośredniego zagrożenia stwarzanego przez zakład pracy.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami w gminach i zakładach pracy tworzy się:
- formacje obrony cywilnej ratownictwa ogólnego
- formacje obrony cywilnej przeznaczone do wykonywania zadań
specjalnych
W czasie pokoju formacje obrony cywilnej nie są w pełni rozwinięte. Gotowość do działania będą osiągały sukcesywnie, z chwilą ogłoszenia wyższych stanów gotowości obronnej (w czasie od kilku do kilkunastu godzin). Czynności, obowiązki, harmonogramy i sposoby przeprowadzania tych operacji określają zarządzenia i wytyczne Szefa Obrony Cywilnej Kraju.

Do ochrony ludności obrona cywilna wykorzystuje zbiorowe i indywidualne środki ochrony.

Zbiorowe to:
a. budowle ochronne
• schrony i
• ukrycia
a. oraz ewakuacja
• planowa lub
• doraźna

Do indywidualnych środków ochrony zaliczamy
a. środki ochrony dróg oddechowych
• maski przeciwgazowe filtracyjne
• maska przeciwgazowa filtracyjna dla rannego w głowę
• środki ochrony przed skażeniami dla małych dzieci i niemowląt
• maski izolacyjne
• zastępcze środki ochrony dróg oddechowych
a. środki ochrony skóry
• płaszcze ochronne
• odzież ochronna lekka
• zastępcze środki ochrony skóry
I. fartuchy ochronne
II. płaszcze i peleryny przeciwdeszczowe
III. kombinezony skórzane
IV. ubiory z folii metalizowanej
V. buty gumowe, skórzane i z tworzyw sztucznych
VI. rękawice gumowe, skórzane i z tworzyw sztucznych
VII. okulary ochronne
VIII. nakrycia głowy gumowe, skórzane i z tworzyw sztucznych
Najbezpieczniejszym sposobem ochrony przed zatruciem się toksycznymi środkami trującymi i gazami bojowymi, jest użycie maski przeciwgazowej.


Produkty żywnościowe, płody rolne, pasza i woda muszą być odpowiednio zabezpieczone przed skażeniem środkami promieniotwórczymi, toksycznymi środkami trującymi i bojowymi środkami trującymi. Sposoby ochrony są następujące:
• zagwarantowanie odpowiednich warunków przechowywania,
• przygotowanie odpowiednio wcześniej indywidualnych zapasów żywności nie skażonej,
• zastosowanie odpowiednich opakowań.
Zapasy te winny być przechowywane w odpowiednio urządzonych oraz uszczelnionych pomieszczeniach.
W ochronie wody pitnej przed skażeniem uwzględnia się przede wszystkim:
• przygotowanie indywidualnych zapasów wody nie skażonej,
• zabezpieczenie źródeł poboru i ujęć wody.


Jednym z wielu zadań obrony cywilnej jest ostrzeganie i alarmowanie.
Działa w ramach powszechnego systemu wczesnego ostrzegania i alarmowania. Podstawę stanowią syreny umiejscowione w obiektach Państwowej Straży Pożarnej, Ochotniczej Straży Pożarnej oraz w zakładach pracy. Najczęściej syreny włączane są elektronicznie ze stanowisk kierowania obroną cywilną.
Jednym z przedsięwzięć obrony cywilnej jest instalowanie systemów alarmowych, które mogą ostrzegać ludność przed grożącym niebezpieczeństwem z powietrza oraz skażeniem promieniotwórczym i chemicznym w celu umożliwienia jej ukrycia się w przygotowanych budowlach lub pomieszczeniach ochronnych. Do ogłaszania (odwoływania) alarmów wykorzystuje się następujące urządzenia:
1. systemy alarmowe miast,
2. centralną oraz regionalne rozgłośnie Polskiego Radia i ośrodki Telewizji Polskiej,
3. radiowęzły radiolinii przewodowej,
4. syreny nie włączone do miejskich systemów alarmowych (syreny zakładów pracy, ochotniczych straży pożarnych itp.)
Sygnały alarmowe przekazywane zastępczymi środkami alarmowymi (dzwony, syreny ręczne, gongi, buczki itp.) ustala właściwy terenowy szef obrony cywilnej.

Po usłyszeniu sygnału alarmu powietrznego

1. Osoby znajdujące się w domu powinny:
• ubrać się;
• wyłączyć wszystkie urządzenia elektryczne i gazowe oraz wygasić ogień w piecu;
• zamknąć okna i zabezpieczyć mieszkanie;
• zabrać dokumenty osobiste, zapas żywności, indywidualne środki ochrony przed skażeniami, środki opatrunkowe oraz w miarę potrzeb i możliwości latarkę elektryczną, koc, odbiornik radiowy (na baterie) itp;
• zawiadomić o alarmie sąsiadów (mogli nie usłyszeć sygnału alarmowego);
• pośpiesznie udać się do najbliższego schronu lub ukrycia.
2. Osoby znajdujące się w zakładzie pracy, szkole lub miejscu publicznym powinny:
• przerwać pracę (wyłączyć maszyny i urządzenia), naukę, udział w imprezie, podróż;
• udać się do najbliższego schronu lub ukrycia;
• pomagać słabszym, chorym, ułomnym;
• podporządkować się ściśle poleceniom służb porządkowych (obrony cywilnej).
3. Prowadzący pojazdy mechaniczne lub konne powinni je zatrzymać. Pojazdy należy ustawić tak, aby nie blokowały ciągów komunikacyjnych i wejść do ukryć. Obsługa pojazdów i pasażerowie udają się do najbliższego ukrycia, z pojazdów konnych należy wyprząc konie i uwiązać je za trwałymi osłonami.


Po usłyszeniu sygnału alarmowego o skażeniach należy;

• nałożyć indywidualne środki ochrony;
• udać się do najbliższego ukrycia i przebywać w nim do chwili odwołania alarmu.

Po usłyszeniu uprzedzenia o zagrożeniu skażeniami lub zakażeniami należy:

• sprawdzić posiadane indywidualne środki ochrony;
• sprawdzić zabezpieczenie posiadanych zapasów żywności i wody;
• sprawdzić szczelność przygotowanych pomieszczeń dla ludzi i zwierząt;
• jeśli nie ma innych zaleceń - udać się do pomieszczeń ochronnych (ukryć);
• przestrzegać ogłaszanych zarządzeń oraz wykonywać polecenia organów obrony cywilnej.

Po usłyszeniu sygnałów odwołania alarmu należy:

• opuścić schron (ukrycie).

OCHOTNICZA STRAŻ POŻARNA

Krajowy System Ratowniczo-Gaśniczy

Jest to zespół przedsięwzięć organizacyjnych, szkoleniowych, materiałowo-technicznych i finansowych, obejmujących prognozowanie, rozpoznawanie i zwalczanie pożarów, klęsk żywiołowych, miejscowych zagrożeń oraz skupiający w uporządkowanej wewnętrznie strukturze jednostki ochrony przeciwpożarowej w celu ratowania życia, zdrowia, mienia i środowiska.
KSRG stanowi integralną część systemu bezpieczeństwa wewnętrznego Państwa. Nadzór nad jego funkcjonowaniem pełni minister spraw wewnętrznych. Odpowiedzialność za organizację kierowania tym systemem spoczywa na komendancie głównym Państwowej Straży Pożarnej. Państwowa Straż Pożarna została zobligowana ustawami z 24 sierpnia 1991r. o ochronie przeciwpożarowej oraz o PSP do zorganizowania krajowego systemu ratowniczo - gaśniczego.
Głównym zamierzeniem ustawodawcy było stworzenie jednolitego, skutecznego systemu ratowniczego, obejmującego cały obszar szeroko rozumianego ratownictwa pożarowego, technicznego, chemicznego i ekologicznego bez względu na miejsce, rodzaj i charakter prowadzonych działań ratowniczych.
Organizatorem oraz bazą, na której opiera się krajowy system ratowniczo - gaśniczy jest Państwowa Straż Pożarna z całym zapleczem kadrowym, sprzętowym i logistycznym. Jednostkami realizującymi zadania KSRG są przede wszystkim jednostki ratowniczo - gaśnicze Państwowej Straży Pożarnej, a ponadto, zgodnie z art. 20 i 23 oraz 14 ustawy o ochronie przeciwpożarowej, inne podmioty ochrony przeciwpożarowej, a mianowicie:

- ochotnicze straże pożarne
- zakładowe straże pożarne
- zakładowe służby ratownicze
- gminne zawodowe straże pożarne
- terenowe służby ratownicze
- inne jednostki ratownicze

W ostatnim czasie w kręgach pożarniczych (i nie tylko) bardzo dużo mówiło się o Krajowym Systemie Ratowniczo - Gaśniczym (KSR-G). Z tą nazwą prawdopodobnie zetknęło się już sporo osób w naszym społeczeństwie, choć nie wszyscy może wiedzą co ona tak naprawdę oznacza. Zgodnie z ustawą z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (DZ.U.Nr.81, poz. 351) przez KSR-G rozumie się integralną część organizacji bezpieczeństwa wewnętrznego państwa, obejmującą prognozowanie, rozpoznawanie, zwalczanie pożarów, klęsk żywiołowych lub innych miejscowych zagrożeń. System ten skupia jednostki ochrony przeciwpożarowej w celu ratowania życia, zdrowia, mienia lub środowiska.

Gwałtowny rozwój w ostatnich latach nowych gałęzi przemysłu, budownictwa, systemów komunikacji, infrastruktury komunalnej spowodował nasilenie się pożarów i powstanie nowych zagrożeń. W związku z tym zaistniała potrzeba stworzenia takiego systemu, który mógłby sprostać wszystkim zagrożeniom. Takim systemem jest właśnie KSR-G. Jego wprowadzenie zapoczątkowano już w 1991 r., a 01 stycznia1995 r. wdrożono go w życie. Podstawą do tworzenia KSR-G stały się zapisy ustaw: - o ochronie przeciwpożarowej - o Państwowej Straży Pożarnej obydwie wydane 24 sierpnia 1991 r.
Trzon KSR-G stanowią jednostki Państwowej Straży Pożarnej wspierane przez jednostki Ochotniczej Straży Pożarnej. Organizatorem systemu jest z racji zajmowanego stanowiska Komendant Główny PSP, natomiast nadzór nad funkcjonowaniem spełnia Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji.
Do podstawowych zadań KSR-G należy między innymi:
- walka z pożarami i innymi klęskami żywiołowymi,
- ratownictwo techniczne,
- ratownictwo chemiczne,
- ratownictwo ekologiczne,
- ratownictwo medyczne.

KSR-G jest systemem otwartym, ściśle współpracującym z otoczeniem. Stworzono go dla zaspokojenia potrzeb wynikających z naturalnych zachowań człowieka, a zwłaszcza zapewnienia mu bezpieczeństwa. Nie stanowi wyizolowanego składnika bezpieczeństwa publicznego, lecz jego ważny czynnik, żywo reagujący na wszelkie zmiany i w wysokim stopniu współdziałający z otoczeniem. Stąd też granice, w których działa, są bardzo elastyczne. System ten zapewnia optymalizację czynności oraz efektywność i skuteczność użytych sił i środków do prowadzenia zarówno prostych, nieskomplikowanych działań, jak i specyficznych, dużych i długotrwałych akcji.
Ponadto zapewnia:

- jedność dowodzenia i rozkazodawstwa,
- kompatybilność działań i sprzętu w prowadzonych działaniach ratowniczo - gaśniczych,
- wysoką gotowość operacyjną i sprawność różnych podmiotów ratowniczych znajdujących się w systemie,
- podporządkowanie różnych interesów podmiotów ratowniczych dla wspólnego celu,
- ujednolicenie szkolenia i dokształcania,
- sprawną koordynację działań ratowniczych,
- jednolitość i spójność systemów łączności i przekazu informacji.

System swym zasięgiem obejmuje obszar całego kraju i działa na szczeblu krajowym, wojewódzkim i rejonowym (a w przyszłości powiatowym).
Nie obejmuje jedynie wąskiego, o swojej specyfice ratownictwa:
- morskiego - prowadzącego działania na statkach pływających,
- górskiego - prowadzącego działania specjalistyczne w górach,
- górniczego - prowadzącego działania pod ziemią.

Podstawowym ogniwem funkcjonowania KSR-G jest rejon. Trzeba pamiętać, że zdarzenie najczęściej obejmuje mały teren i w większości wystarczają siły i środki miejscowe. Jeżeli są one niewystarczające, to musi zadziałać zespół sił i środków skupionych w rejonie. Rzadkością na szczęście są akcje wymagające użycia sił i środków całego województwa czy kilku województw. Na terenie rejonu oprócz jednostek PSP bardzo ważną funkcję spełniają jednostki OSP. Przypada im bowiem ogromnie ważna rola w zabezpieczeniu wsi, gmin i małych miasteczek. Biorąc pod uwagę, iż jednostki te muszą być zdolne do świadczenia pełnego zakresu ratownictwa, proces ich pełnego włączenia do systemu rozłożono z konieczności w czasie i podzielono na etapy. Dano tym samym możliwość lepszego przygotowania się ochotników - ratowników do wykonywania złożonych zadań ratowniczych przy wykorzystaniu coraz bardziej nowoczesnego sprzętu. 

TELEFONY INFORMACYJNE I ALARMOWE:

-         0 800 250 250 – infolinia dot. sytuacji w kraju

-         0 800 505 050 – infolinia dot. sytuacji za granicą

-         0 800 252 525 -  infolinia dot. sytuacji za granicą

-         0 800 120 226 – infolinia Policji

-         999 – pogotowie ratunkowe

-         998 – straż pożarna

-         997 – policja

-         112 – telefon alarmowy z telefonów komórkowych

 

 

 

RODZAJE ALARMÓW, TREŚĆ KOMUNIKATÓW OSTRZEGAWCZYCH, SYGNAŁY ALARMOWE

 

 

TABELA SYGNAŁÓW ALARMOWYCH

Rodzaje alarmu

Sposób ogłaszania alarmów

Sposób odwoływania alarmów

Za pomocą syren

Przy pomocy rozgłośni

radiowych, ośrodków TVP

i radiofonii przewodowej

Za pomocą syren

Przy pomocy rozgłośni

radiowych, ośrodków TVP

i radiofonii przewodowej

Alarm o klęskach
żywiołowych i zagrożeniu
środowiska

Dźwięk Ciągły
trwający 3 minuty

Powtarzana trzykrotnie zapowiedź słowna

informująca o zagrożeniu

i sposobie postępowania

mieszkańców

Dźwięk Ciągły
Trwający 3 minuty

Powtarzana trzykrotnie

zapowiedź słowna

Uwaga! Uwaga!

Odwołuję Alarm

O Klęskach ...................................

Dla ................................

(podać nazwę miasta, terenu)

Alarm powietrzny

Dźwięk Modulowany

trwający 3 minuty

Powtarzana trzykrotnie

zapowiedź słowna

Uwaga! Uwaga!

Ogłaszam Alarm Powietrzny

Dla .............................

(podać nazwę miasta, terenu)

Dźwięk Ciągły

trwający 3 minuty

Powtarzana trzykrotnie

zapowiedź słowna

Uwaga! Uwaga!

Odwołuję Alarm Powietrzny

Dla................................
(podać nazwę miasta, terenu)

Alarm o skażeniach

Dźwięki trwające 10 sekund

powtarzane przez 3 minuty.

Czas trwania przerwy

między dźwiękami

powinien wynosić 25-30 sekund

Powtarzana trzykrotnie

zapowiedź słowna

Uwaga! Uwaga!

Ogłaszam Alarm

O Skażeniach ...................

(podać rodzaj skażenia)

Dla ..............................

(podać nazwę miasta, terenu)

Dźwięk Ciągły

trwający 3 minuty

Powtarzana trzykrotnie

zapowiedź słowna

Uwaga! Uwaga!

Odwołuję Alarm O Skażeniach

Dla ..............................

(podać nazwę miasta, terenu)

Uprzedzenie o zagrożeniu
skażeniami

-

Powtarzana trzykrotnie
zapowiedź słowna
Uwaga! Uwaga!
Osoby Znajdujące Się
Na Terenie ...........................
Około godz. ...... min. .......
Może Nastąpić
Skażenie ........................................
(podać rodzaj skażenia)
Z Kierunku .....................
(podać kierunek)

-

Powtarzana trzykrotnie
zapowiedź słowna
Uwaga! Uwaga!
Odwołuję Uprzedzenie
O Zagrożeniu Skażeniami .................
(rodzaj skażenia)
Dla ...............................
(podać nazwę miasta, terenu)

Uprzedzenie o zagrożeniu
zakażeniami

-

Formę i treść komunikatu
uprzedzenia o zagrożeniu
zakażeniami ustalają
organy Inspekcji Sanitarnej

-

-

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PAMIĘTAJ !!!

PO USŁYSZENIU SYGNAŁU ALARMOWEGO NALEŻY DZIAŁAĆ SZYBKO,

ALE ROZWAŻNIE I BEZ PANIKI.

 

Po usłyszeniu sygnału:

·         włączyć radioodbiornik lub telewizor;

·         zastosować się do podanych komunikatów;

·         powiadomić rodzinę i sąsiadów.

 

Po usłyszeniu sygnału alarmu powietrznego:

 

1. Osoby znajdujące się w domu piwnicy powinny:

Metadane

Data utworzenia:(brak danych)
Wprowadził do systemu:Jerzy Podsiadły
Data wprowadzenia:2008-02-05 00:00:00
Opublikował:Jerzy Podsiadły
Data publikacji:2008-02-05 00:00:00
Ostatnia zmiana:2008-02-05 00:00:00
Ilość wyświetleń:2278

Urząd Gminy Jakubów
Mińska 15, 05-306 Jakubów

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies.

Zamknij